Γαβριήλ Φιλιππόπουλος
Ανδρέας Βάγιας
Βασίλης Τσίγκας
Χάρης Σαράφογλου
Δώρα Ιντζιρτζή
Καλλιόπη Κουτρουμπή
Κωστής Θεοδοσόπουλος
Άρης Παναγόπουλος
Θάλεια Τσιάκα
Κώστας Τσιάκας
Κώστας Γρούντας
Ορέστης Σεφέρογλου

Γαβριήλ Φιλιππόπουλος (αρχή)



Γεννήθηκε και έζησε μέχρι τα 18 του στην πόλη που σκοτώνει την ενεργητικότητα του νέου. Για τα τελευταία 5 χρόνια υποτίθεται ότι πραγματοποιούσε το όνειρό του, σπουδάζοντας στην πρωτεύουσα. Το όνειρό του στην πραγματικότητα ήταν να βρισκόταν σε τόπους μακρινούς, μαγικούς και ελεύθερους. Ωστόσο, βρέθηκε τον ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ του 2008 στην Αθήνα και έζησε για λίγο το όνειρό του. Έλα όμως που τώρα έχουμε Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο (ανάλογα πότε διαβάζεις αυτό το κείμενο) και αυτός ζει ακόμα στον ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ... Εάν παραμείνει για πολύ καιρό σε αυτή τη κατάσταση, μιλήστε του για μελλοντικά σχέδια, διαβίωση και κανονικότητα. Σιγά σιγά θα επιστρέψει στην πραγματικότητα. Μπορεί και όχι βέβαια...
-----
gabriel@freequency.gr

Ανδρέας Βάγιας (αρχή)



Γεννήθηκε στην Αθήνα, με μουσική υπόκρουση... Ονειρευόταν να γίνει είτε οδοκαθαριστής, είτε καλός κλέφτης (αυτό δεν είναι αστείο) κάτι όμως που δεν έχει καταφέρει ακόμα. Λατρεύει όλα αυτά τα υψηλής αισθητικής δημοσιογραφικά κλισέ… Γι’ αυτό και συνηθίζει να πηγαίνει για πικ-νικ σε περιοχές «φιλέτα», τρώγοντας «καυτή πατάτα» και βάζοντας πάντα «το μαχαίρι στο κόκκαλο». Γνωρίζει πολλαπλασιασμό και διαίρεση.
-----
andreas@freequency.gr

Βασίλης Τσίγκας (αρχή)



Το σπίτι του Βασίλη είναι δίπλα σε μπουζουξίδικο, όμως δεν έχει πατήσει ποτέ το πόδι του εκεί μέσα (ναι, το θεωρεί σημαντικό αυτό). Σπουδάζει επικοινωνία (τρομάρα του!), όμως είναι ακοινώνητος, ντροπαλός κι ελαφρά καταθλιπτικός. Θα ήθελε να βρίσκεται στο University College του Λονδίνου το 1996, αλλά που τέτοια τύχη… Ζει στον κόσμο του, έχει φανταστικούς φίλους και είναι ερωτευμένος με την κιθάρα του, την οποία, όμως, βασανίζει.
-----
vasilis@freequency.gr

Χάρης Σαράφογλου (αρχή)



Τον λένε Χάρη και σπουδάζει Λογιστική στο ΤΕΙ Πειραιά. Έχει το μυαλό ενός χίπι αφού ζητά πάντα ελευθερία, αγάπη, έρωτα, λουλούδια, ειρήνη και φυσικά καλή μουσική (ξέρει όλο το κλασσικό ροκ, αλλά δεν είναι ψώνιο). Παίζει πλήκτρα και θα ήθελε να βρισκόταν στο φεστιβάλ του Woodstock το 1969.
-----
charis@freequency.gr

Δώρα Ιντζιρτζή (αρχή)



Την λένε Δώρα. Πριν από 19½ χρόνια το έσκασε από τον πλανήτη της και τώρα κυκλοφορεί ανάμεσά σας αθόρυβα, κινείται στις μύτες των ποδιών της σε δρόμους, τρένα, λεωφορεία και ενίοτε στου Ζωγράφου, στο Ιστορικό – Αρχαιολογικό, όπου κι εκεί φροντίζει να είναι μια διακριτική παρουσία. Πάει σετ με κάτι μεγάλα ακουστικά, ένα ζευγάρι κεραίες κι ένα κουρδιστήρι. Στον πλανήτη της απαγορεύεται να μιλάς για τον εαυτό σου. Όποιος την βρει ας της τραβήξει το αυτί να γυρίσει στο σπίτι γιατί τα μικρά πράσινα φιλαράκια της ανησυχούν.
-----
dora@freequency.gr

Καλλιόπη Κουτρουμπή (αρχή)



Συχνά της επισημαίνουν ότι πάσχει από "προσωρινή απώλεια μνήμης". Η αλήθεια όμως είναι ότι καθόλου δεν ξεχνάει όσους και όσα αποτελούν τις ζωηρές μπουρμπουλήθρες της ζωής της. Της αρέσει να πηγαίνει από δω και από κει και να θαυμάζει τους τρόπους που βρίσκουν οι άνθρωποι να εκφράζουν την δημιουργικότητά τους. Οι μουσικές που προτιμάει είναι προσωπικά της soundtracks από μοναχικές βόλτες, χορούς και πανηγύρια.
-----
kalliopi@freequency.gr

Κωστής Θεοδοσόπουλος (αρχή)



Το 1939 μάχεται στον ισπανικό πόλεμο ενάντια στον φασισμό στο πλευρό των αναρχικών επαναστατών ενώ αργότερα αναγκάζεται να επιστρέψει στην Ελλάδα για την Αντίσταση. Μετά την απελευθέρωση της χώρας αποφασίζει να αφοσιωθεί στην οικογένειά του. Οι εξελίξεις όμως τον προλαβαίνουν και τον Ιανουάριο του 1968 λαμβάνει μέρος στην γνωστή επίθεση του Τετ, στο πλευρό του απελευθερωτικού στρατού των Βιετκόνγκ. Ιδεολογικές διαφορές με το καθεστώς τον αναγκάζουν σύντομα να αποχωρήσει. Η άνοιξη της ίδιας χρονιάς τον βρίσκει στο Παρίσι όπου γίνεται στενός φίλος με τον εμπνευστή του συνθήματος "Je t'aime! Oh! dites-le avec des paves!". Τον επόμενο χρόνο απομονώνεται σε μια ακτή του Μαλιμπού όπου το '74 μετά από μια εποικοδομητική συζήτηση με έναν γλάρο αποφασίζει να αποσυρθεί και να αφιερωθεί στις τέχνες και τα γράμματα.
-----
kostis@freequency.gr

Άρης Παναγόπουλος (αρχή)



Θα ήθελε να είναι roadie των Led Zeppelin και αργότερα των Metallica. Από τη άλλη δεν ξέρει αν θα ήταν καλύτερο να μπορούσε να γίνει κολλητός των Keith Moon και Lemmy για να μπορεί να τους ακολουθεί στις κραιπάλες. Πάντως ένα είναι σίγουρο: Πριν τα σταματήσει όλα πάλι τίποτα δεν έκανε.
-----
aris@freequency.gr

Θάλεια Τσιάκα (αρχή)



Μέσα σε κωνική φιάλη αναμιγνύονται διάλυμα τεκίλας 40 αλκοολικών βαθμών και Η₂Ο σε στερεά μορφή, οπότε προκύπτει αλκοολικό διάλυμα κίτρινης χροιάς. Στο υπό κατανάλωση διάλυμα, προστίθεται διάθεση για ταξίδια, πραγματικά και φανταστικά, και πολλή μουσική. Παρουσία καλής παρέας, το παραπάνω διάλυμα εξαφανίζεται εντός μικρού χρονικού διαστήματος. Σε περίπτωση κακής διάθεσης, συνίσταται η εκτέλεση επαναληπτικής δοκιμής.
-----
thalia@freequency.gr

Κώστας Τσιάκας (αρχή)



E=mc² Επειδή οι ενέργειες επηρεάζουν τις μάζες και οι μάζες με τη σειρά τους ενεργούν η κυματοσωματιδιακή του φύση αποφάσισε να εκπέμψει.
-----
kostas@freequency.gr

Κώστας Γρούντας (αρχή)



ο κωστας γ. δεν υπαρχει, για την ακριβεια, δεν υπηρξε ποτε. στην πραγματικοτητα αποτελει επινόηση του ιδιου τού του εαυτου. οπως πολλοι επινοουν φανταστικους φιλους, ετσι αυτος επινοησε φανταστικο εαυτο (η μηπως επινοηθηκε απο τον φανταστικο εαυτο του;). παρολα αυτα ακομα και σαν ιδεα, εμφανιζει χαρακτηριστικα υλικου οντος, ταυτιζεται με και θαυμαζει τον καλαμαρη πλοκαμια, γραφει χωρις κεφαλαια και τονους, κοιμαται στο αριστερο πλευρο του, λερωνει συνεχεια τα ρουχα του μολις τα φορεσει, δεν ξεκολαει το διαφανο αυτοκολητο απο τις οθονες των καινουριων ψηφιακων συσκευων και πιεζει το σωληναριο της οδοντοκρεμας παντα απο κατω.
-----
kostasg@freequency.gr

Ορέστης Σεφέρογλου (αρχή)



Το παιδί με το υπερρεαλιστικό αυτί... όχι γιατί ακούει καλά, απλά γιατί εκεί έχει αποθηκεύσει τους όγκους πληροφοριών που τον διαπερνούν κάθε μέρα. Μέσα λοιπόν στο χαοτικό σύμπαν που υπάρχει στο αυτί του, ο Ορέστης έχει αποθηκεύσει ακαταλαβίστικες, για την πλειοψηφία αλλά και για τον ίδιο, θεωρίες φυσικής, την αγάπη του για το χιόνι, τους φίλους του, την Καλλίδρομου (για να βρίσκει τον δρόμο για το σπίτι), το εγχειρίδιο για έναν καλό φωτογράφο, ένα σκύλο, μια ιστορία και πολλές πολλές μουσικές... Τριγυρνάει από δω και από εκεί με μια, και άλλοτε 2 φωτογραφικές μηχανές, ψάχνοντας την αποφασιστική στιγμή, αλλά δύσκολα αυτή του εμφανίζεται.